Hoera! Een zusje!

Mooier dan de mooiste bloem ben jij
mooier nog dan zon en maan.
We hopen dat de sterren
altijd gunstig voor je staan...

Je Mama, Papa en grote broer Ysbrand

Op 15 januari 2016 is Brechje Emi om 01.25 u blakend van gezondheid thuis geboren.

Oermama

Ik had een wens! Zo eentje waarvan je weet dat het toch niet uit gaat komen. Het is te uniek, eigenlijk alles met té ervoor.
De bevalling van de eerste vond uiteindelijk toch in het ziekenhuis plaats. Deze kleine meid zou ik zo graag thuis ter wereld brengen. En eigenlijk op een manier waarbij je je eigen gevoel volgt.

Sudoku, warm kaarsvet en een appel

Ysbrand lag na een onrustige avond eindelijk te slapen en ik zat in de kathouding op een inflatable in de woonkamer. Tijdens de ontsluiting zat ik een Sudoku te maken. Lekker even de focus op cijfertjes terwijl mijn lichaam zich aan het voorbereiden was. Zo nu en dan wist ik nog een mooie combi te maken ook. Bij elke wee ging ik rechtop zitten en duwde mijn man Erik zijn vuisten in mijn onderrug en liet ik me hier tegenaan drukken. De scandle (vloeibaar kaartsvet met lavendel) werd ook ruim op mijn onderrug gesmeerd om wat voor verlichting te zorgen. Tussendoor even een telefoontje naar de verloskundige dat de bevalling in gang was gezet. We vonden het nog niet nodig dat ze kwam. Nog even met zijn tweetjes zijn leek ons fijn.

Op een gegeven moment belandde ik in een soort van bevallingsachtbaan. Terwijl ik een appel aan het eten was tijdens het wegzuchten, je krijgt enorme honger en dorst tijdens het hele proces, braken mijn vliezen en kwam de ontlasting eruit. Mijn man Erik zat achter me en zag mijn bekken uiteen wijken. Hij was achteraf nog bang dat zijn dochter in een emmer ter wereld zou komen. Ik durfde niks te zeggen omdat ik kalm wilde blijven en geen paniek bij hem wilde veroorzaken. De verloskundige werd weer gebeld dat de vliezen waren gebroken. Ze zou er over een half uur zijn. Ik wist dat ik dit niet ging halen. Een seconde hierna voelde ik de kracht toenemen en ik wist dat ze ging komen omdat ik haar hoofdje kon voelen. Met één hand bleef ik bij het geboortekanaal om haar op te kunnen vangen en met de andere hand kneep ik Erik zijn pols tot moes. Ik hield de kleine meid nog even tegen, maar na een paar keer persen was het gedaan en ving ik haar op. Ons engelenmeisje konden we eindelijk na zoveel maanden zwangerschap bewonderen. Ondertussen was Ysbrand wakker geworden en kon hij direct zijn zusje bewonderen. Hij stond in zijn slaapzak naar zijn zusje te kijken en wilde wel weer graag gaan slapen. Zou hij het aangevoeld hebben? 

We hebben haar op mijn buik gelegd en gewacht op de verloskundige. Wat een bevaling! Ik heb geen moment angst gekend. Op zo'n moment neemt je lichaam het van je over. Je gaat een kind ter wereld brengen en moedertje natuur heeft ons geleerd hoe we dit moeten doen. Mijn wens is uitgekomen en ik begrijp heel goed dat het een voorrecht is dat ik dit zo heb mogen mee maken. 

Brechje Emi Kuipers

Trotse Papa & Mama van Brechje en grote broer Ysbrand